Home Filmrecensies Alfabetisch overzicht Lord Of The Rings ( Trilogie)
Lord Of The Rings ( Trilogie) PDF Afdrukken E-mailadres
(16 votes, average 4.31 out of 5)
Thomas en Peter Van Rompuy / donderdag, 01 september 2011 00:00

lordoftherings

Ik geef het toe. Over deze trilogie kan ik niet objectief schrijven. Ooit galmden zelfs de openingszinnen van Lord of the Rings door mijn jongenskamer, onnavolgbaar gedebiteerd door Gandalf. Maar ik vraag mij nog steeds af waarom dit epos zo’n magnetische aantrekkingskracht op mij heeft. Een deel van het antwoord ligt natuurlijk in het boek van Tolkien waar de film op gebaseerd is.

Tijdens één van zijn schaarse interviews zei Tolkien echter dat hij geen rode draad in zijn verhaal legde. Hij schreef gewoon een zinderend verhaal dat door tientallen miljoenen lezers met de tong tussen de tanden werd verorberd. In 2012 start ongetwijfeld de zoveelste golf, wanneer het volgende boek verfilmd wordt, The Hobbit. De ‘touch of genuis’ van deze film is natuurlijk ook de verdienste van regisseur Peter Jackson. Hij had het lef om de duurste film ooit te draaien met tot dan toe volslagen onbekende acteurs. Jackson is een alchemist met beelden. De zeven zwarte ruiters uit Mordor - de Naz-Gül – noemt hij what nightmare are made of. Met de Naz-gül heeft Jackson het kwaad een gezicht gegeven. In Lord of the Rings is het verschil tussen goed en kwaad zonneklaar. Dat blijkt niet alleen uit de beelden, maar ook in de door merg en been gaande zinssnedes. Ik vind de taal nog krachtiger dan de beelden! Jackson – of is het nu Tolkien – legt ook in de dialogen maximaal contrast: From the ashes, a fire will be woken. A light from the darkness shall spring. Renewed shall be blade that was broken. The crownless again shall be king.

Maar tegelijkertijd waakt Tolkien erover dat zijn sprookje zo getrouw mogelijk de menselijke leefwereld ver-tolk-t. Anders vervaagt het inlevingsvermogen van de lezer. Tolkien wil via zijn epos het vuur van de menselijke gevoelswereld als een schuur in brand steken. Daarom koos ook Peter Jackson er voor om de film te laten afspelen in die wereld waar wij ons het meest van al thuisvoelen, in de ongerepte natuur (Nieuw-Zeeland). Daarom ook dat hij overmatig gebruik maakt van paarden, leve de echte pk’s!

De natuur trekt ons aan, brengt pure in ons naar boven. Maar de natuur is ook vreselijk geweldadig. Zo is een leeuw prachtig om naar te kijken, maar we sluiten onze ogen wanneer het zich op een impala stort ... The Fellowship vat haar tocht aan temidden een jungle allesverslindend kwaad. Jackson maakt gebruik van een eeuwenoude techniek om personages te schetsen: je moet de leeuw bij zijn staart grijpen om zijn ware aard te tonen. Pas wanneer het moeilijk wordt, toont iemand zijn ware gelaat. Pas dan vallen alle maskers af. Pas dan ben je authentiek. Het is door lijden en dood dat we geluk en leven echt proeven. Het is pas in een onmenselijke situatie dat het mooiste in de mens profiel krijgt. Pas wanneer we van iets beroofd worden, begrijpen we pas wat we verloren hebben. Daarom zijn gelukkige mensen vaak niet interessant.

+ Recensie
article thumbnail

 

Recensies Browse door alle besprekingen

RATINGS Beste Films

PollGeef Ons Uw Mening

Welke van deze Hollywood A-listers vind jij de beste?
 

LINKSVolg ons hier

peterblog

thomasblog

hermanblog